-„Nie bójcie się, jestem Aniołem Pokoju! Módlcie się ze mną". Uklęknął i pochylił głowę aż do ziemi.

Tak rozpoczęły się jedne z najbardziej znanych wydarzeń na ziemi, a mianowicie Objawienia Fatimskie, o których z pewnością prawie każdy człowiek słyszał. Rozpoczął je Anioł Pokoju, aby przygotować „drogę” w sercach dzieci dla Maryi. Bardzo ciekawe są Jego pierwsze słowa, które wypowiedział: „Nie bójcie się …”, a jeszcze bardziej stają się interesujące, gdy sobie uświadomimy, że również Maryja, gdy objawiła się po raz pierwszy 13 maja 1917 roku wypowiada te same słowa: „Nie bójcie się! Nic złego wam nie zrobię!"

Te słowa są jakby przypomnieniem Dobroci Boga, który posyła zarówno Anioła Pokoju jak również Najświętszą Maryję Pannę w Fatimie w czasie I wojny światowej do przestraszonych i często zagubionych ludzi. Ludzi, którzy może nieraz pytali – gdzie jest Pan Bóg, gdy wokół dzieje się tak wiele zła? On odpowiada przez usta Maryi - „Nie bójcie się! Nic złego wam nie zrobię!", to ludzie zgotowali wam ten los.

Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że całe Pismo Święte wzywa nas do wyzbycia się lęku, strachu, trwogi – to wezwanie występuje tam aż 365 razy! Bóg nieustannie powtarza: Nie bój się, nie lękaj się, nie trwóż się, odwagi! Tyś moje dziecko, Jam cię stworzył.  

Widzimy zatem, że Objawienia Fatimskie są dla nas przypomnieniem Dobroci Boga, który jako Ojciec „pochyla” się nad każdym swoim dzieckiem, szczególnie nad tym zagubionym. To On posyła proroków podczas Starego Testamentu, aby przygotowali drogę Synowi Bożemu, Zbawicielowi świata, a w ostatnim czasie posłał Jego (i naszą) Matkę, żeby nam przypomnieć, żebyśmy się nie lękali, tylko abyśmy nasze serca skierowali do naszego kochającego Ojca. Bo warto też sobie uświadomić i przypomnieć słowa Pana Jezusa, który nam dziś tak dobitnie przypomina: «Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli»(Mt 10, 28-34).

Dzisiejszy czas jest również przepełniony trwogą i niepewnością, ale Słowo Boże nic nie straciło ze swojej aktualności – dzisiaj również Pan Bóg nas otacza swoją opieką jak zapewnia w Psalmie 91:

Kto przebywa w pieczy Najwyższego i w cieniu Wszechmocnego mieszka,

mówi do Pana: «Ucieczko moja i Twierdzo, mój Boże, któremu ufam».

Bo On sam cię wyzwoli z sideł myśliwego i od zgubnego słowa.

Okryje cię swymi piórami i schronisz się pod Jego skrzydła: Jego wierność to puklerz i tarcza.

W nocy nie ulękniesz się strachu, ani za dnia - lecącej strzały, ani zarazy, co idzie w mroku,

ni moru, co niszczy w południe.

Choć tysiąc padnie u twego boku, a dziesięć tysięcy po twojej prawicy: ciebie to nie spotka.

Ty ujrzysz na własne oczy: będziesz widział odpłatę daną grzesznikom.

Albowiem Pan jest twoją ucieczką, jako obrońcę wziąłeś sobie Najwyższego.

Niedola nie przystąpi do ciebie, a cios nie spotka twojego namiotu, bo swoim aniołom dał rozkaz o tobie, aby cię strzegli na wszystkich twych drogach.

Na rękach będą cię nosili, abyś nie uraził swej stopy o kamień.

Będziesz stąpał po wężach i żmijach, a lwa i smoka będziesz mógł podeptać.

Ja go wybawię, bo przylgnął do Mnie; osłonię go, bo uznał moje imię.

Będzie Mnie wzywał, a Ja go wysłucham i będę z nim w utrapieniu, wyzwolę go i sławą obdarzę.

Nasycę go długim życiem i ukażę mu moje zbawienie.

Podsumowaniem tych rozważań niech będą słowa naszego Wielkiego Rodaka: „Nie lękajcie się! Otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi”, które wygłosił na rozpoczęcie pontyfikatu Jana Pawła II w dniu 22 października 1978 roku w Rzymie. Stały się one przesłaniem Jego pontyfikatu i nadzieją dla milionów ludzi na świecie, ale i dziś nic nie straciły na znaczeniu.

o. Zdzisław Świniarski SSCC (Sercanin Biały)